Jak Didji pomaga
Dwie minuty: jedna kuchnia, ten sam poranek przed Didji i po nim.
Film zaczyna się od Didjiego, małego robota, który śpi obok swojego imienia. Okrągłe okno otwiera się na kuchnię Taylorów, ktoś pyta o hasło do Wi-Fi, a Didji otwiera jedno oko i mówi: „W tym mogę pomóc.” Potem kuchnia wypełnia cały obraz. Film rysunkowy o jednym poranku w kuchni Taylorów, pokazanym dwa razy. Najpierw wszyscy naraz czegoś chcą od Sam, piec gaśnie z hukiem, a szuflada z papierami wysypuje się na cały pokój. Potem Sam poznaje Didji w swoim telefonie, a jej hasła i papiery trafiają do środka. Trochę później wszyscy pytają o to samo, a Didji ma każdą odpowiedź: Wi-Fi jako kod do zeskanowania, numer paszportu Mii, hydraulika od pieca i logowanie do banku wypełnione z Face ID. W nocy dom ciemnieje, a Didji śpi w zablokowanym telefonie. Film kończy się na Didji i zaproszeniu do rozpoczęcia bezpłatnego 30-dniowego okresu próbnego.
Co słychać w filmie
- W każdej rodzinie jest jedna osoba, która wie, gdzie co jest.
- I jedna szuflada.
- Brzmi znajomo?
- Poznaj Didji.
- Najpierw hasła. Przechodzą za jednym razem.
- Potem wszystko z szuflady, zapisane w Didji.
- Każdy ma swoją stronę. Nawet pies Biscuit.
- Trochę później, z Didji w Twoim życiu.
- Didji przechowuje odpowiedzi.
- I mówi Ci, co się zbliża.
- Wpis o piecu wie, do kogo zadzwonić.
- I tak, Didji wpisuje Twoje hasła.
- Tylko Ty możesz otworzyć Didji. Nikt inny.
- Zróbmy porządek z Didji.
- Informacje Twojej rodziny, wreszcie w jednym miejscu.
- Poważne sprawy dorosłych. Dziecinnie proste.
- Zacznij bezpłatny 30-dniowy okres próbny.